حوصله ي عشقم ، بر نمي تابد
نه رنج زخمش را تاب دارم
نه نوازش ِ كلام
به هيچ نيازم هست
هيچ
هيچ
هيچ
و سكوت ...
سكوتي مدام....
مي خواهم نفس تازه كنم
دارايي ام را
به وجبي ، اندازه كنم
در خواب بگذرم
از آدميان ِ َلزج ِ كوتاه ِ قد ِ عاشق نماي ِ دل مُذاب ،
بگذرم
به سفره ي كوچك و نيم پيمانه برنجي ،
قانع شوم
به اتاقك نيمدار ِ دنجي ...
پندار كن با تو ام و برو
هواي خنده ام نيست
حتي
همه ي تو ،
بسنده ام نيست
مي خواهم تو نباشي
و هيچكس ِ مهربان ِ مزاحم ِ دل نگران ِ آويزان ِ جانم
و اشك ببارم
و چاي بنوشم
و شعر بخوانم
مي خواهم تو نباشي
و هيچكس ِ مهربان ِ مزاحم ِ دل نگران ِ آويزان ِ جانم
و كمي
سهل انگار بمانم
ساده
روستايي
آرام
آرام
آرام
بي دغدغه ي موخره اي فاخر
تمام شوم
مي خواهم
تو
نباشي ...