دوخته ام به تنت را
ُگشاد ،
روزهاي ِ هل هله ام را
به باد ،
آنچه را فراخورت نبود ،
هم شأن ِ آخورت ...
زنانه گی ام را
زياد ،
پس...
بده ...
تنم
درد مي كند
دلم
حضورم
تمام ِ منم ،
زخمم همه ، مُردار ِ خويشم
اخمم همه
كفنم ،
درد ...
آشتي نمي طلبم !
هر چه بغض كاشتي
حماقتي كه داشتم ، نداشتي ...
نفس مي خواهم
نيم جان ِ مانده ،
پس
مي خواهم
هر شب رويايي ابدي .. .
هر شب بدي ...
بدي
بدي
خويشتنم را ...
تنم را ...
تنم ...
نم ...
نم...
نم...
نم پس بده ...