تنم شرحه شرحه ی خلیجی هرجایی شد
این تن ، برای من نیست
آویخته ی گردنم
خراب ِ زخم ِبدفرجام ِ نازایی شد
سزای من نیست
بی ستاره
پاره
پاره
پاره
میهنم
*
نعش ِ گرمی ام ، حسرت آلود
نشئه ی جنگم و دود
قصاص ِ دل تنیدنم ،
سر بریدنم نبود
وصله
وصله
وصله
پیراهنم
*
شال کلاه ِ رفتنی دور
مائده ای گس
سَقَط شده ی نبردی ناجور
شب مانده ای ، فرستاده پس
اجاره ی عقب افتاده ی این قفس
یائسه فاحشه ی دستخورده شد ،
وطنم
*
پلاکم من
فَعَله ی جنگ
استخوان ِپوسیده ی بویناکم من
ترََکه ی ننگ
کینه ی محتضرِ دردناکم من
شکراب ِ شیشه وسنگ
سینه ی چاک چاکم
تن سوده ی ِ بنگ
جوان پاره ی زیر خاکم من
داغ می تپد به مجالی تنگ
کفنم
تکه
تکه
تکه
شد
بدنم
*
به چه آویزم ؟ آویزان ِ درد مانده ام
چه خیزم ؟ گیر ِ زمین ِ سرد مانده ام
دستخوش خدا
به خیال ِ خام ِ رسیدن ِ یک مرد مانده ام
افسوس من زنم
