از لابلاي نوشته هاي وبلاگ سهيل  آقازاده  اينها را يافتم و فكر كردم هيچ چيز جز همين چند كلمه تسلاي بهارم نيست.
وقتي اينهمه روزها تكراريست و اينهمه آدم سر سخت و اينهمه دنيا باژگون جز اين هيچ حرفي نمي ماند. سالتان خوش:

درهاي سال باز مي شوند

همچون درهاي زبان

بر قلمرو ناشناخته ها

ديشب با من به زبان آوردي:

فردا بايد نشانه اي انديشيد

دور نمايي ترسيم كرد

طرحي افكند

بر صفحه مضاعف روز و كاغذ

(اكتاويو پاز)

ولي كو طرحي كه براني بر كاغذي،كو كاغذي ؟