تنم شرحه شرحه ی خلیجی هرجایی شد

این تن ، برای من نیست

آویخته ی گردنم

خراب ِ زخم ِبدفرجام ِ نازایی شد

سزای من نیست

بی ستاره

پاره

پاره

پاره

میهنم

*

نعش ِ گرمی ام ، حسرت آلود

نشئه ی جنگم و دود

قصاص ِ دل تنیدنم ،

سر بریدنم نبود

وصله

وصله

وصله

پیراهنم

*

شال کلاه ِ رفتنی دور

مائده ای گس

سَقَط شده ی نبردی ناجور

شب مانده ای ، فرستاده پس

اجاره ی عقب افتاده ی این قفس

یائسه فاحشه ی دستخورده شد ،

وطنم

* 

پلاکم من

فَعَله ی جنگ

استخوان ِپوسیده ی بویناکم من

ترََکه ی ننگ

کینه ی محتضرِ  دردناکم من

شکراب ِ شیشه وسنگ

سینه ی چاک چاکم

تن سوده ی ِ بنگ

جوان پاره ی زیر خاکم من

داغ می تپد به مجالی تنگ

کفنم

تکه

تکه

تکه

شد

بدنم

*

به چه آویزم ؟ آویزان ِ درد مانده ام .

چه خیزم ؟ گیر ِ زمین ِ سرد مانده ام .

دستخوش خدا

به خیال ِ خام ِ رسیدن ِ یک مرد مانده ام .