چقدر " تو " می آید  به شعرهام ؟ 

چه ... قدر ؟

این حالم را به هم می زند 

كاشكي 

 زخمم  نگيرد  از " تو "  

" تو " نباشي  

شعرم نميرد  از " تو " 

" تو "نباشي  

كاشكي

پاك ِ پاك شوي 

  نه كينه بگيرَدَم  از" تو "

نه هوسم ... 

 ای همه ات /  بق کرده  / نشسته

به روزگار ـ  پیش و پسم !  

خاك  ـ خاك شوي ...  

كاشكي ، 

به غمزه ا ي آهوانه   

 داماني ُپرچين به تن از پَرچين ،

 بُگذرم ، 

 بي وزن

 شاعرانه   

سنگین  و یل داده

 روی  نفسم ... 

كاشكي

  فنجاني چاي ِ بهار دَم  باشد  و

 روزم  از  " تو " كم باشد و  

" تو "...  نباشي   

 کمین گرفته به گله ی تبار و کسم  ... 

كاشكي 

 سايه ساري بزر گ را لم بدهم ،  زير درختيِ  

بي خاطره ي دردناکترین ـ " تو " 

 بي  زخمهاي ِ مَلَس ِ  سختي   

تصنیفی باشکوه را  

دم بدهم  

در  دورترین ـ " تو"